Militaire ambulance bij een tent van een veldhospitaal

Links op de kleurplaat staat een stevige militaire ambulance. De achterkant is hoog en vierkant. De cabine heeft een brede voorruit, een grille met spijlen, een ronde koplamp, een zijspiegel en een sleepoog op de voorbumper. Op de laadruimte en het portier staan kruisemblemen. De grote banden hebben een diep, grof profiel voor modder en ruw terrein. Rechts staat een canvas tent met hoog op de wand een kruis. Een tentflap bij de ingang is opzijgebonden. Ernaast staan twee metalen voorraadkisten met sluitingen op elkaar. Op de voorgrond ligt een opvouwbare brancard met doek tussen twee stangen.

Het ontstaan van ambulances op het slagveld

De Franse legerchirurg Dominique-Jean Larrey wordt vaak genoemd als de bedenker van snel medisch vervoer op het slagveld. In de jaren 1790 ontwierp hij lichte paard-en-wagens, die ‘vliegende ambulances’ werden genoemd. Daarmee konden gewonde soldaten al tijdens de gevechten worden opgehaald. Larrey hielp ook de triage invoeren: de ernstigst gewonden werden eerst behandeld, in plaats van patiënten op rang in te delen.

Het kruisembleem op het voertuig heeft een wettelijke betekenis. De eerste Conventie van Genève uit 1864 maakte het rode kruis op een witte achtergrond tot een beschermd teken voor medisch personeel, voertuigen en ziekenhuizen. Volgens het internationaal humanitair recht mogen eenheden met dit teken niet worden aangevallen, zolang ze het alleen gebruiken om zieken en gewonden te verzorgen.