Ga naar inhoud
Labugen

Diplodocus met een gebogen staart

Een slanke diplodocus staat zijwaarts, met zijn lange nek omhoog en zijn staart sierlijk naar rechts gebogen.

Een slanke diplodocus staat van opzij, met een lange nek en een sierlijk gebogen staart.
Diplodocus met een gebogen staart
Printen PNG downloaden

A4-formaat (liggend), zwarte lijnen op een witte achtergrond · voor thuis en in de klas

Advertentie

Alle kleurplaten: Kleurplaten van plantenetende dinosaurussen

Meer uit deze categorie

Vergelijkbare kleurplaten: Kleurplaten van plantenetende dinosaurussen

Volgende stap

Wat kun je nog meer printen? Gratis, zonder account

Diplodocus met een sierlijk gebogen staart

Van opzij zie je de bijzondere verhoudingen van deze reusachtige planteneter. Zijn nek steekt uit boven zijn stevige romp en zijn lange, slanke staart buigt naar rechts. Zo is zijn enorme lichaam in balans.

Bijzondere weetjes over de diplodocus

Een diplodocus had een zweepachtige staart met ongeveer tachtig wervels. Computersimulaties wijzen erop dat een harde zwiep met de staartpunt een luide knal kon veroorzaken, sneller dan het geluid. Dat kon naderende roofdieren afschrikken.

Kleuren van de diplodocus in de natuur

  • Bovenkant van het lichaam en de nek: leigrijs, aardegroen of donkerbruin
  • Onderkant van de buik: crème, lichtgrijs of beige
  • Schubben op de rug: donkergrijs of mosgroen
  • Poten en voeten: modderbruin of antracietgrijs
Vragen en antwoorden

Vragen en antwoorden

Hoe lang was de nek van een diplodocus?
De nek van een diplodocus kon langer dan 6 m worden. Ondanks die indrukwekkende lengte was de nek relatief licht, dankzij de holle luchtruimtes in de wervels.
Waarvoor gebruikte de diplodocus zijn lange staart?
De staart diende niet alleen voor verdediging en communicatie, maar vormde ook een belangrijk tegengewicht voor zijn lange nek. Dankzij die balans kon de dinosaurus stevig staan en rustig van lage struiken eten.
Hoe at de diplodocus planten zonder tanden om te kauwen?
De diplodocus had pinvormige tanden waarmee hij bladeren van takken trok, in plaats van zijn voedsel fijn te malen. Hij slikte kleine steentjes in, maagstenen genoemd, die hielpen de planten in zijn maag te vermalen.
Advertentie