Ga naar inhoud
Labugen

Iguanodon heft zijn voorpoot op

Een iguanodon staat op vier poten en heft zijn lange nek omhoog. Hij kijkt met een glimlach naar voren. Langs zijn nek en rug loopt een rij kleine stekels.

Een glimlachende iguanodon staat op vier poten en heft één voorpoot op; naast zijn linker voorpoot staat een klein rond emmertje.
Iguanodon heft zijn voorpoot op
Printen PNG downloaden

A4-formaat (staand), zwarte lijnen op een witte achtergrond · voor thuis en in de klas

Advertentie

Alle kleurplaten: Kleurplaten van plantenetende dinosaurussen

Meer uit deze categorie

Vergelijkbare kleurplaten: Kleurplaten van plantenetende dinosaurussen

Volgende stap

Wat kun je nog meer printen? Gratis, zonder account

Iguanodon met een opgeheven voorpoot

De iguanodon staat rechtop en kijkt naar voren. Naast zijn linker voorpoot staat een klein, rond emmertje.

Bijzondere weetjes over de iguanodon

Toen de iguanodon in de negentiende eeuw voor het eerst werd ontdekt, dachten paleontologen ten onrechte dat de duimstekel boven op zijn neus zat, als een neushoornhoorn. Later werden volledige skeletten gevonden. Daaruit bleek dat de stekel aan de pols zat en eigenlijk een bijzondere duim was.

Natuurlijke kleuren van de iguanodon

  • Rug en bovenlichaam: bruingroen, grijsgroen of roodbruin
  • Buik: licht zandkleurig, zacht crème of lichtgrijs
  • Snavel en klauwen: donkergrijs of zwart
  • Duimstekel: gebroken wit, geelachtig ivoorkleurig of grijs
Vragen en antwoorden

Vragen en antwoorden

Waarvoor gebruikte de iguanodon zijn duimstekel?
De scherpe duimstekel diende vooral als verdediging tegen roofdinosaurussen. Hij was ook sterk genoeg om harde zaaddozen open te breken of dikke boomschors los te trekken.
Hoe kauwde de iguanodon zijn eten?
Vooraan in zijn bek had de iguanodon een hoornachtige snavel om bladeren af te bijten. Daarachter zaten honderden dicht op elkaar staande kiezen, waarmee hij taaie planten zoals paardenstaarten en coniferen fijnmaakte.
Kon de iguanodon op vier poten lopen?
Ja. Volwassen iguanodons liepen meestal op vier poten terwijl ze graasden, maar konden ook op hun sterke achterpoten staan om snel vooruit te komen of bij hogere takken te kunnen.
Advertentie