Lieveheersbeestje op een grote eikel

Een glimlachend lieveheersbeestje met grote glinsterende ogen, lange wimpers en twee voelsprieten met ronde uiteinden zit boven op een eikel. Zijn bolle rug zit vol ronde stippen en zijn kleine pootjes houden het geschubde napje vast. De eikel eronder is glad en ovaal met een puntig uiteinde. Het napje is getekend met rijen overlappende schubben. Achter de eikel staan twee golfrandige eikenbladeren. In de onderste hoek ligt een kort takje met een klein zijtakje.

Lieveheersbeestjes, eikels en de herfst

De harde, gestippelde rug van een lieveheersbeestje bestaat uit twee dekschilden. Die gaan omhoog zodat de dunne vliegervleugels eronder vrij komen. Er zijn ongeveer 6.000 soorten lieveheersbeestjes. Veel daarvan eten bladluizen: kleine insecten die plantensap opzuigen en tuinplanten beschadigen. Hun opvallende rode en zwarte kleuren waarschuwen vogels dat ze bitter smaken.

Eikels zijn de vruchten van eikenbomen. Het geschubde napje dat elke eikel vasthoudt, heet een napje. Gaaien en eekhoorns begraven eikels als wintervoorraad. Eikels die ze vergeten, kunnen uitgroeien tot nieuwe eikenbomen. In de herfst zoeken volwassen lieveheersbeestjes beschutte spleten in boomschors, tussen bladeren of in kozijnen op. Daar brengen ze vaak met grote groepen dicht op elkaar de winter door.