Twee grote doolhoven voor 8-10 jaar — set 35517

Laat je kind van 8 tot 10 jaar bij elke afslag hardop uitleggen waarom het die kiest. Zo worden deze twee doolhoven van 16×12 een oefening in redeneren, naast het tekenen van een lijn.

Printen vanuit de browser Instellingen wijzigen

1 A4-pagina · voor thuis en in de klas

Alle werkbladen: Doolhoven

Doolhof: groot (8+ jaar)

Zo gebruik je dit werkblad

Bij elke splitsing stopt je kind en vertelt het wat het ziet, bijvoorbeeld: ‘Links lijkt het dood te lopen, dus ik probeer rechts.’
Luister zonder te verbeteren. Loopt de gekozen route dood, vraag dan wat je kind te laat heeft opgemerkt.
Wissel bij het tweede doolhof een paar splitsingen lang van rol: jij denkt hardop en je kind beoordeelt of je redenering klopt.

Wat je kind met dit werkblad oefent

In grote doolhoven moet je vaak een echte keuze maken, dus er valt genoeg uit te leggen. Door redenen onder woorden te brengen, gaat je kind minder snel zomaar gokken. Het leert nadenken over de eigen aanpak en wennen aan het onderbouwen van een antwoord, iets waar leerkrachten bij rekenen en natuuronderwijs waarde aan hechten. Ondertussen oefent je kind ook het overzien van de routes, plannen en de potloodbeheersing.

Spelidee

Neem met je telefoon op wat je kind bij het eerste doolhof vertelt. Luister de opname daarna samen terug en pauzeer bij een splitsing: kwam de uitleg overeen met de lijn die je kind tekende?

Vragen en antwoorden

Vragen van ouders

Gaat mijn kind niet langzamer werken door al dat praten?

Een beetje, en dat is juist de bedoeling: in een doolhof van 16×12 voorkomt een hardop uitgesproken reden bij elke splitsing meestal lange omwegen die doodlopen.

Wat zeg ik als de redenering niet klopt?

Eerst niets. Laat je kind zelf ontdekken waar de route uitkomt en vraag daarna welke aanwijzing het heeft gemist. Elk doolhof heeft maar één juiste route, dus het bewijs staat altijd op het blad.

Waarom zou je bij allebei de grote doolhoven hardop denken?

Bij het eerste went je kind aan het hardop denken. Bij het tweede luistert het naar de redenering van iemand anders, waardoor het ook zelf scherper leert redeneren.