Waterput met een grote emmer

In kastelen en middeleeuwse dorpen was schoon drinkwater onmisbaar voor het dagelijks leven en onderhoud. Een centrale stenen put was verbonden met een ondergrondse waterlaag. Bewoners haalden er water uit met een emmer aan een touw. Ridders en kasteelpersoneel gebruikten de put de hele dag door voor de keuken, het schoonmaken van uitrusting en de verzorging van paarden.

Feiten over middeleeuwse waterputten

Bij de bouw van een vesting was een diepe waterput vaak een van de eerste dingen die werden aangelegd. Zo was er tijdens lange belegeringen een betrouwbare watervoorraad. Steenhouwers maakten een stevige, hoge rand rond de opening om vuil buiten te houden en een veilige plek te bieden voor het ophalen van zware emmers. Putten werden meestal gebruikt met sterke, gedraaide henneptouwen, die bestand waren tegen herhaald contact met vocht.