Zandkasteel met drie torens en een emmer

Het kasteel heeft een hoge centrale toren met vierkante kantelen en twee rondere torens aan de zijkant. Boven op elke toren staat een puntdak met een wapperende wimpel. In de muren zitten boogvensters en in de brede toegangspoort zit een houten deur. Voor de muren staat een emmer tot de rand gevuld met zand. Een Sint-Jakobsschelp ligt half begraven, een zeester rust op een klein duintje en rechts staat een prinsessenfiguurtje dat met een zandvormpje is gemaakt. Achter het kasteel rollen zachte golven het strand op. De zon piept achter donzige wolken vandaan en zeevogels zweven boven het water.

De wetenschap achter zandkastelen

Vochtig zand behoudt zijn vorm doordat dunne laagjes water kleine bruggetjes tussen de zandkorrels vormen. De oppervlaktespanning trekt de korrels naar elkaar toe. Droog zand heeft zulke bruggetjes niet en valt uit elkaar; zand dat te nat is, wordt juist een waterige massa. Natuurkundigen van de Universiteit van Amsterdam meldden in 2012 dat verrassend weinig water nodig is: ongeveer één deel water op honderd delen zand is al genoeg voor bijzonder stevige zandbouwwerken.

Zandsculpturen maken is ook een wedstrijdsport. In 2021 werd een zandkasteel in Blokhus, Denemarken, op iets meer dan 21 meter gemeten. Het werd opgenomen in het Guinness Book of Records als het hoogste zandkasteel ooit gebouwd.