Ga naar inhoud
Labugen

Rhamphorhynchus vliegt langs een zeegrot

Een pterosauriër met een lange staart zweeft langs de rotsen boven zee, bij een donkere kustgrot.

Een Rhamphorhynchus met lange staart zweeft voor de ingang van een zeegrot.
Rhamphorhynchus vliegt langs een zeegrot
Printen PNG downloaden

A4-formaat (liggend), zwarte lijnen op een witte achtergrond · voor thuis en in de klas

Advertentie

Alle kleurplaten: Kleurplaten van vliegende reptielen en zeereptielen

Meer uit deze categorie

Vergelijkbare kleurplaten: Kleurplaten van vliegende reptielen en zeereptielen

Volgende stap

Wat kun je nog meer printen? Gratis, zonder account

Een pterosauriër aan de kust

Op deze afbeelding vliegt Rhamphorhynchus, een prehistorisch vliegend reptiel, buiten de ingang van een rotsachtige zeegrot langs de kust. De rotsformaties lopen over in het zeewater, waar prehistorische vliegende dieren op prooi jaagden.

De natuurgeschiedenis van Rhamphorhynchus

Aan het uiteinde van zijn lange staart had Rhamphorhynchus een opvallend vaantje dat hielp om tijdens het vliegen boven open kustwateren stabiel te blijven. Versteende maaginhoud laat zien dat dit vliegende reptiel vissen en inktvissen ving door vlak boven het zeeoppervlak te scheren. Wetenschappers hebben uitzonderlijk goed bewaarde fossiele afdrukken gevonden waaruit blijkt dat de vleugels bestonden uit stevige huidmembranen, ondersteund door een verlengde vierde vinger.

Realistische kleuren van prehistorische zeereptielen

  • Vleugels van Rhamphorhynchus: donkerbruin of gedempt leigrijs om warmte van de zon op te nemen
  • Snavel en tanden van Rhamphorhynchus: geelachtig ivoor met naaldscherpe punten
  • Rotswanden aan de kust: laagjes granietgrijs, aardetinten en houtskoolgrijs
  • Opening van de zeegrot: diepe schaduwen van donkergrijs tot zwart
  • Zeewater: diep marineblauw, turquoise of troebel zeegroen
Vragen en antwoorden

Veelgestelde vragen over Rhamphorhynchus

Hoe ving Rhamphorhynchus prooi langs de kust?
Hij vloog vlak boven het zeeoppervlak en greep zeedieren met zijn naar voren gerichte tanden. Met zijn scherpe snavel hield hij glibberige prooien goed vast tijdens het vliegen.
Waarom had Rhamphorhynchus zo’n lange staart vergeleken met andere pterosauriërs?
De lange staart eindigde in een verticale, bladvormige structuur die als een roer werkte. Zo kon hij stabiel blijven en scherpe bochten maken in een stevige zeebries.
Waar rustten prehistorische vliegende reptielen bij de zee?
Ze zaten op steile rotswanden en richels in rotsachtige grotten, waar landroofdieren moeilijk bij konden komen.
Advertentie