Pteranodon schudt een waterdruppel van zijn snavel

Een vrolijke Pteranodon staat op zijn klauwpoten aan de rand van een ondiepe plas. Zijn lange, puntige snavel wijst omlaag. Kleine bewegingsstreepjes laten zien dat hij net heeft geschud en één waterdruppel valt naar het oppervlak, waar kringetjes ontstaan. De benige kam loopt vanaf zijn kop naar achteren, de gevouwen vleugels liggen langs zijn lichaam en vooraan in de hoek ligt een gladde, ovale kiezelsteen. De snavel, kam en vleugels zijn getekend als grote, eenvoudige vlakken die makkelijk in te kleuren zijn.

Maak kennis met de tandeloze vleugel

Pteranodon was een vliegend reptiel, een pterosauriër, en geen dinosaurus, hoewel hij in dezelfde tijd leefde als veel dinosaurussen. Hij zweefde boven de ondiepe zee die in het Laat-Krijt het midden van Noord-Amerika bedekte, meer dan 80 miljoen jaar geleden. Zijn naam betekent ‘tandeloze vleugel’. In sommige fossiele skeletten zijn resten van vissen gevonden; daaruit blijkt dat hij met zijn lange snavel vis ving.

Er zijn meer dan duizend fossielen van Pteranodon opgegraven, veel daarvan in de krijtlagen van het westen van Kansas. Elke vleugel bestond uit een huidvlies dat langs een uitzonderlijk lange vierde vinger was gespannen. Grote mannetjes hadden een spanwijdte van ongeveer 5 tot 6 meter. De kam was bij mannetjes veel groter, dus wetenschappers denken dat die bedoeld was om mee te pronken.

De echte kleuren van Pteranodon zijn onbekend. De kleuren van moderne zeevogels zijn daarom een goede inspiratiebron.

• Lichaam en nek: lichtgrijs, zandbeige of gebroken wit
• Vleugels: warmbruin of leigrijs, met iets donkerdere randen
• Kam: opvallend roestbruin of dieprood
• Snavel: licht ivoorkleurig of hoorngeel
• Waterdruppel en plas: lichtblauw met witte rimpelingen
• Kiezelsteen: grijs of lichtbruin