Ga naar inhoud
Labugen

Plesiosaurus in een sponsentuin

Een oeroud zeereptiel met een lange nek glijdt boven een rustig onderwaterlandschap vol prehistorische sponzen en ronde rotsen.

Een plesiosaurus zwemt door een onderwaterlandschap met grote sponzen en komvormige rotsen.
Plesiosaurus in een sponsentuin
Printen PNG downloaden

A4-formaat (liggend), zwarte lijnen op een witte achtergrond · voor thuis en in de klas

Advertentie

Alle kleurplaten: Kleurplaten van vliegende reptielen en zeereptielen

Meer uit deze categorie

Vergelijkbare kleurplaten: Kleurplaten van vliegende reptielen en zeereptielen

Volgende stap

Wat kun je nog meer printen? Gratis, zonder account

De plesiosaurus boven een sponsentuin

In de prehistorische oceanen konden plesiosauriërs met hun lange nek door uiteenlopende onderwaterlandschappen glijden. Op de zeebodem lagen vaak oeroude zeesponzen tussen verweerde rotsen. Zo ontstond diep onder het wateroppervlak een rustig leefgebied.

Bijzondere weetjes over oeroude zeesponzen

Zeesponzen behoren tot de oudste bekende dieren op aarde. Ze leefden miljoenen jaren vóór de dinosauriërs op het land rondliepen. In tegenstelling tot planten filteren sponzen water door hun poreuze lichaam om microscopisch kleine voedingsstoffen op te nemen. Zo helpen ze de oceaan helder te houden.

Natuurlijke kleuren voor het zeereptiel en de zeebodem

  • Lichaam van de plesiosaurus: donker leigrijs of diep olijfgroen, met een lichtere buik
  • Vinnen van de plesiosaurus: donkergrijs of gedempt blauwgroen
  • Prehistorische sponzen: aardebruin, dofgeel of gedempt roestoranje
  • Rotsen op de zeebodem: donkergrijs, bruinbeige of donkergroen
Vragen en antwoorden

Vragen en antwoorden over plesiosauriërs

Ademden plesiosauriërs onder water, net als moderne vissen?
Nee, plesiosauriërs waren reptielen en moesten regelmatig naar het oppervlak om door hun neusgaten lucht in te ademen, ook al brachten ze hun hele leven in zee door.
Hoe konden sponzen overleven met reusachtige zwemmende reptielen in de buurt?
Sponzen groeiden stevig vast op rotsachtige zeebodems. Daar bleven ze op hun plek terwijl grote reptielen hoog boven hen zwommen, zonder de leefomgeving op de bodem te verstoren.
Waarom hadden plesiosauriërs zo’n lange nek?
Met hun lange nek konden ze kleine vissen en inktvissen met een zacht lichaam besluipen, zonder dichtbij te zwemmen en hun prooi weg te jagen.
Advertentie