Ο πρίγκιπας βάτραχος σηκώνει μια μπάλα στο χείλος ενός πηγαδιού

Ένας χαμογελαστός βάτραχος με ένα μικρό στέμμα με τρεις αιχμές στέκεται στα μακριά πίσω πόδια του και σπρώχνει μια μεγάλη ριγέ μπάλα στο χείλος ενός στρογγυλού πηγαδιού. Το πηγάδι είναι χτισμένο με ορθογώνιες πέτρες και στη βάση του φυτρώνουν δύο πλατιά φύλλα με ευδιάκριτα νεύρα. Ο βάτραχος έχει μεγάλα στρογγυλά μάτια, πλατύ χαρούμενο στόμα, κηλίδες στα πλευρά και στρογγυλά κολλητικά μαξιλαράκια στις άκρες των δαχτύλων του. Τα περιγράμματα είναι έντονα, αφήνοντας αρκετό χώρο για κηρομπογιές, μαρκαδόρους ή ξυλομπογιές.

Από το παραμύθι των Γκριμ στους αληθινούς βατράχους

Ο Βασιλιάς Βάτραχος ή Σιδερένιος Ερρίκος είναι το πρώτο παραμύθι στη συλλογή «Παιδικά και οικογενειακά παραμύθια», που δημοσίευσαν για πρώτη φορά οι Γιάκομπ και Βίλχελμ Γκριμ το 1812. Μια πριγκίπισσα χάνει τη χρυσή της μπάλα σε ένα βαθύ πηγάδι και ένας βάτραχος τη βρίσκει, αφού εκείνη του υπόσχεται πως θα του κάνει παρέα. Στην εκδοχή των Γκριμ, τα μάγια λύνονται όταν η πριγκίπισσα πετά με θυμό τον βάτραχο στον τοίχο· το περίφημο φιλί εμφανίστηκε μόνο σε μεταγενέστερες διασκευές.

Οι αληθινοί βάτραχοι είναι εξίσου απρόσμενοι. Δεν πίνουν με το στόμα, αλλά απορροφούν νερό από το δέρμα τους, κυρίως από μια λεπτή περιοχή στην κοιλιά και στους μηρούς. Οι δεντροβάτραχοι σκαρφαλώνουν σε λεία φύλλα χάρη στα κολλώδη, στρογγυλά μαξιλαράκια στις άκρες των δαχτύλων τους, σαν αυτά που φαίνονται εδώ. Και κάθε βάτραχος ξεκινά τη ζωή του ως γυρίνος που αναπνέει με βράγχια.