Φιλικό χνουδωτό τέρας σε πάγκο με μήλα

Το στρογγυλό σώμα του τέρατος είναι καλυμμένο με αφράτο, φουντωτό τρίχωμα, ενώ δύο κυρτά κέρατα ξεπροβάλλουν από το κεφάλι του. Τα μεγάλα στρογγυλά μάτια του κοιτούν χαρούμενα προς τα πάνω και το πλατύ, ανοιχτό χαμόγελό του αποκαλύπτει δύο μικρά δόντια. Με το ένα χέρι σηκώνει ένα φρέσκο μήλο με φύλλο στο κοτσάνι, ενώ το άλλο ακουμπά στο πλάι του. Στα δεξιά, ένας ξύλινος πάγκος με ριγέ τέντα και κυματιστό τελείωμα έχει πάνω του ένα τελάρο με σανίδες, γεμάτο μήλα. Μπροστά, δύο ξύλινα καλάθια με στεφάνια είναι επίσης γεμάτα φρούτα. Με τη φιλική του έκφραση, αυτό το τέρας μοιάζει περισσότερο με αγκαλίτσα παρά με τρομακτικό πλάσμα.

Μήλα και φθινοπωρινή συγκομιδή

Τα μήλα έχουν διανύσει μεγάλη διαδρομή μέχρι να φτάσουν στο τραπέζι μας. Ο βασικός άγριος πρόγονός τους, το Malus sieversii, φυτρώνει ακόμη στα ορεινά δάση της Κεντρικής Ασίας, ιδιαίτερα στο Καζακστάν, ενώ οι έμποροι μετέφεραν τους καρπούς προς τα δυτικά ακολουθώντας αρχαίες διαδρομές. Σήμερα υπάρχουν χιλιάδες ποικιλίες μήλων με ονομασία, από ξινά πράσινα μήλα για μαγείρεμα έως γλυκά κόκκινα μήλα για φάγωμα.

Τα μήλα πρωταγωνιστούν και σε ένα κλασικό φθινοπωρινό παιχνίδι. Στο παιχνίδι με τα μήλα που επιπλέουν σε μια λεκάνη, που παίζεται σε γιορτές της συγκομιδής και το Halloween, οι παίκτες προσπαθούν να πιάσουν τα μήλα με τα δόντια τους. Το παιχνίδι γίνεται επειδή περίπου το ένα τέταρτο του όγκου ενός μήλου είναι αέρας, κι έτσι ο καρπός επιπλέει στην επιφάνεια.