Przejdź do treści
Labugen

Szczeniak w zabytkowej aptece przy drewnianych szufladkach

Na drewnianej podłodze dawnej apteki odpoczywa szczeniak. Otaczają go tradycyjne meble apteczne z szufladkami do przechowywania składników lekarstw.

Szczeniak leżący na posadzce dawnej apteki przy meblach z szufladami.
Szczeniak w zabytkowej aptece przy drewnianych szufladkach
Drukuj Pobierz PNG

Format A4 (poziomo), czarne kontury na białym tle · do użytku domowego i szkolnego

Reklama

Wszystkie kolorowanki: Szczeniaki

Więcej z tej kategorii

Podobne kolorowanki: Szczeniaki

Następny krok

Co jeszcze wydrukować? Za darmo, bez konta

Szczeniak we wnętrzu zabytkowej apteki

W aptekach sprzed wieków stały ręcznie wykonane drewniane meble z wieloma małymi szufladkami. Aptekarze przechowywali w oznaczonych przegródkach suszone zioła, minerały i płynne preparaty. Odpoczywający szczeniak podkreśla spokojny nastrój tego dawnego wnętrza.

Ciekawostki o dawnych aptekach

Zanim powstały nowoczesne zakłady farmaceutyczne, aptekarze ręcznie sporządzali lekarstwa z naturalnych składników przechowywanych w drewnianych szafkach z szufladami. Meble apteczne wykonywano zwykle z wytrzymałego, twardego drewna, takiego jak dąb, mahoń czy orzech, aby chronić wrażliwe składniki przed wilgocią i światłem słonecznym. Na frontach szuflad znajdowały się małe mosiężne uchwyty lub ręcznie malowane etykiety, które pomagały rozpoznać przechowywane korzenie roślin leczniczych, przyprawy i sproszkowane substancje.

Naturalne kolory dawnej apteki

  • Sierść szczeniaka: ciepły jasny brąz, czerń, kremowy lub kasztanowy brąz
  • Meble apteczne: ciemny odcień dębu, głęboki kolor mahoniu lub ciepły brąz orzecha
  • Gałki szuflad: kolor starego mosiądzu, spatynowanego brązu lub czarnego żelaza
  • Deski podłogowe: naturalny brąz drewna z widocznym usłojeniem, złocisty bursztyn lub odcień ciemnej bejcy
Pytania i odpowiedzi

Pytania i odpowiedzi

Co przechowywano w małych drewnianych szufladkach dawnych aptek?
Aptekarze trzymali w nich suszone korzenie roślin, rozdrobnione liście, minerały, nieprzetworzone przyprawy i proszki lecznicze. Oddzielne przechowywanie składników zapobiegało ich wzajemnemu zanieczyszczaniu i pomagało zachować ich właściwości.
Dlaczego meble apteczne robiono z drewna?
Drewno było trwałe i łatwe w obróbce, dzięki czemu można było tworzyć szafki z szufladami dopasowane do potrzeb apteki. Zapewniało też naturalną izolację przed zmianami temperatury wewnątrz dawnych budynków.
Jak aptekarze oznaczali szufladki ze składnikami?
Na frontach umieszczali malowane nazwy łacińskie, ceramiczne etykiety lub mosiężne uchwyty na kartki z opisem. Takie oznaczenia pozwalały szybko znaleźć potrzebny składnik lekarstwa.
Reklama