Pterodaktyl ląduje przy paproci
Latający gad podchodzi do lądowania tuż obok paproci, unosząc szerokie skrzydła ponad gęstą kępą liści.
Format A4 (pionowo), czarne kontury na białym tle · do użytku domowego i szkolnego
Wszystkie kolorowanki: Gady latające i morskie
Podobne kolorowanki: Gady latające i morskie
Co jeszcze wydrukować? Za darmo, bez konta
Kolorowanka z imieniem
Wpisz imię dziecka i pobierz kolorowankę z dużymi konturowymi literami do pokolorowania i ozdobienia.
Otwórz generator →Generator „połącz kropki”
Osiem obrazków do połączenia po numerach, w trzech poziomach trudności. Dla najmłodszych z bladym śladem konturu, dla starszych z samymi kropkami.
Otwórz generator →Materiały do druku
Karty pracy, szlaczki, labirynty i łączenie kropek w A4.
Zobacz materiały →
Lądowanie pterodaktyla wśród paproci
Latającego gada przedstawiono w momencie dotykania podłoża z uniesionymi skrzydłami w pobliżu paproci. Wokół rosną gęste zarośla, które tworzą dla tego prehistorycznego zwierzęcia roślinne otoczenie. Szeroko rozpostarte skrzydła sprawiają, że sam manewr lądowania stanowi główny punkt całej sceny.
Co wiemy o locie pterodaktyla
Pterodaktyle należały do pterozaurów, czyli grupy latających gadów, a nie dinozaurów. Ich błony skrzydłowe opierały się przede wszystkim na wyjątkowo długim czwartym palcu. Podczas lądowania pterozaur musiał wytracić prędkość i precyzyjnie sterować skrzydłami – zupełnie tak, jak robią to współczesne latające zwierzęta.
Naturalne barwy pterodaktyli i paproci
- Ciało pterodaktyla: dokładne ubarwienie pozostaje nieznane, ponieważ w skamieniałościach rzadko zachowują się wiarygodne ślady pigmentów
- Błony skrzydłowe: ich pierwotne kolory nie są znane i mogły różnić się u poszczególnych osobników
- Dziób: brak danych o barwie za życia zwierzęcia; skamieniałe kości mają zazwyczaj odcień beżowy, brązowy lub szary
- Pióropusze paproci: w okresie aktywnego wzrostu mają zazwyczaj zielony kolor
- Starsze liście paproci: w miarę usychania często stają się żółtawozielone lub brązowe