Pterodaktyl odpoczywa na głazie

Prehistoryczny latający gad siedzi na szczycie wysokiej, zwężającej się ku górze skały i trzyma oba skrzydła uniesione ku niebu. Za nim wznoszą się wyraziste formacje skalne oraz góra, osadzając odpoczywające zwierzę w surowym terenie. Podwyższone stanowisko i postawa z otwartymi skrzydłami sprawiają, że pterodaktyl jest głównym elementem tej sceny.

Ciekawostki o odpoczywających pterozaurach

Pterozaury potrafiły składać błony skrzydłowe w czasie odpoczynku, a dowody kopalne wskazują, że wiele z nich poruszało się na wszystkich czterech kończynach. Wysoko położone miejsce odpoczynku zapewniało szeroki widok na okolicę oraz ułatwiało start dzięki ruchom mas powietrza. Dobrze znane słowo „pterodaktyl” bywa często używane potocznie, choć naukowcy stosują je ściślej w odniesieniu do konkretnych pterozaurów.