Przejdź do treści
Labugen

Kot laperm w kąciku ze starymi gramofonami

Kot laperm o falowanej, kędzierzawej sierści siedzi obok starego gramofonu z rozszerzającą się mosiężną tubą i kolekcji płyt.

Kędzierzawy kot laperm siedzący przy gramofonie z mosiężną tubą i starymi płytami.
Kot laperm w kąciku ze starymi gramofonami
Drukuj Pobierz PNG

Format A4 (poziomo), czarne kontury na białym tle · do użytku domowego i szkolnego

Reklama

Wszystkie kolorowanki: Rasy kotów

Więcej z tej kategorii

Podobne kolorowanki: Rasy kotów

Następny krok

Co jeszcze wydrukować? Za darmo, bez konta

Koty laperm i dawny sprzęt muzyczny

Laperm wyróżnia się miękką sierścią układającą się w loki. To efekt naturalnej mutacji genetycznej. Stare gramofony z szerokimi mosiężnymi tubami i stosy płyt winylowych tworzą we wnętrzu otoczenie w stylu retro dla tych ciekawskich kotów.

Mechaniczne gramofony i płyty szelakowe

Pierwsze gramofony działały wyłącznie dzięki energii mechanicznej. Napędzany sprężyną talerz obracał grube płyty z prędkością 78 obrotów na minutę. Duża metalowa tuba wzmacniała dźwięk bez prądu, skupiając fale dźwiękowe powstające dzięki drganiom maleńkiej igły przesuwającej się po drobnych rowkach. Dawne płyty wytwarzano z kruchej żywicy szelakowej zmieszanej ze sproszkowanym łupkiem, a nie ze stosowanego współcześnie elastycznego winylu.

Naturalne kolory kotów laperm i starych gramofonów

  • Sierść kota laperm: loki w odcieniach złocistego miodu, rudego brązu lub srebrzystej szarości, a także umaszczenie szylkretowe
  • Tuba gramofonu: lśniący żółty mosiądz, polerowana miedź lub lakierowany metal
  • Obudowa gramofonu: ciemny mahoń, polerowane drewno orzechowe lub złocisty dąb
  • Okładki i płyty: głęboka czerń szelaku oraz karmazynowe lub złote papierowe etykiety
Pytania i odpowiedzi

Pytania i odpowiedzi

Skąd wzięła się kręcona sierść kotów laperm?
Mutacja odpowiedzialna za tę cechę pojawiła się naturalnie w 1982 roku u kota gospodarskiego w Oregonie. W jej wyniku rodziły się nagie kocięta, którym z czasem wyrastała sierść tworząca mocne fale i miękkie loki.
Jak gramofony wydawały dźwięk bez prądu?
Za pomocą korbki nakręcano stalową sprężynę wewnątrz gramofonu. Rozwijająca się sprężyna wprawiała talerz w ruch, a stalowa igła drgała w rowkach płyty, wytwarzając dźwięk akustyczny.
Dlaczego dawne płyty tak łatwo się tłukły?
Zanim w połowie XX wieku wprowadzono tworzywo winylowe, płyty gramofonowe wykonywano z szelaku. Ta naturalna żywica wytwarzana przez owady była krucha, więc upuszczona płyta łatwo rozpadała się na kawałki.
Reklama