Przejdź do treści
Labugen

Jeden lis siedzi przodem

Na pustym tle siedzi zwrócony przodem lis, którego puszysty ogon spoczywa po jego lewej stronie.

Kolorowanka przedstawia lisa siedzącego przodem z dużym puszystym ogonem, wyraźnymi uszami i czystymi polami na kredki.
Jeden lis siedzi przodem
Drukuj Pobierz PNG

Format A4 (pionowo), czarne kontury na białym tle · do użytku domowego i szkolnego

Reklama

Wszystkie kolorowanki: Zwierzęta leśne

Więcej z tej kategorii

Podobne kolorowanki: Zwierzęta leśne

Następny krok

Co jeszcze wydrukować? Za darmo, bez konta

Siedzący lis z puszystym ogonem

Zwierzę jest pokazane od przodu w spokojnej, siedzącej pozycji. Widoczne są jego stojące uszy, pysk, klatka piersiowa, łapy oraz duży, puszysty ogon ułożony z lewej strony. Wokół lisa nie ma roślin, przedmiotów ani innych zwierząt, dlatego cała uwaga skupia się na jego budowie i charakterystycznej sylwetce.

Ciekawostki o lisach i ich zmysłach

Lis ma bardzo dobry słuch, który pomaga mu wychwytywać ciche odgłosy wydawane przez niewielkie zwierzęta. Stojące uszy może kierować w różne strony, aby dokładniej ustalić, skąd dochodzi dźwięk. Puszysty ogon pomaga mu utrzymywać równowagę podczas szybkiego biegu, a w czasie odpoczynku może osłaniać pysk i łapy przed chłodem.

Prawdziwe kolory lisa

  • Futro na grzbiecie i bokach: najczęściej rude, rdzawoczerwone lub pomarańczowobrązowe
  • Klatka piersiowa i spód pyska: białe albo kremowe
  • Końcówki uszu: ciemnobrązowe lub czarne
  • Dolne części łap: zwykle ciemnobrązowe albo czarne
  • Puszysty ogon: rudy z jaśniejszą, często białą końcówką
Pytania i odpowiedzi

Pytania i odpowiedzi

Dlaczego lis ma tak duży i puszysty ogon?
Ogon pomaga mu zachować równowagę podczas biegu i gwałtownych skrętów. Może też służyć jako ciepłe okrycie podczas odpoczynku.
Czy lisy żyją wyłącznie w lasach?
Nie. Spotyka się je również na łąkach, polach, obrzeżach wsi, a czasem nawet w miastach, jeśli znajdują tam schronienie i pożywienie.
Kiedy lis jest najbardziej aktywny?
Najczęściej wyrusza na poszukiwanie pokarmu o zmierzchu, nocą lub nad ranem. Może jednak pojawić się także w dzień, zwłaszcza w spokojnym miejscu.
Reklama