Otwarty telefon z klapką

Telefon został przedstawiony w pozycji rozłożonej. W jego górnej części znajduje się duży, pusty ekran z wąską szczeliną głośnika na samej górze, a dwa małe zawiasy łączą go z dolną połową. Na dole, pośrodku między czterema przyciskami bocznymi, umieszczono okrągły klawisz nawigacyjny, a poniżej rzędy owalnych przycisków tworzą klawiaturę numeryczną. Wszystkie klawisze pozostawiono puste, dzięki czemu dzieci mogą je po prostu pokolorować albo dorysować własne cyfry i symbole. Po prawej stronie stoi miękkie etui z zaokrągloną klapką zapinaną na okrągły zatrzask, idealnie dopasowane rozmiarem do schowania złożonego telefonu. Grube kontury i szerokie przestrzenie świetnie sprawdzą się u przedszkolaków, które dopiero uczą się nie wychodzić za linie.

Jak telefony z klapką zmieniły rozmowy komórkowe

Model Motorola StarTAC, wprowadzony na rynek w 1996 roku, jest powszechnie uznawany za pierwszy prawdziwy telefon komórkowy z klapką. Ważył zaledwie około 88 gramów, co w tamtych czasach było niezwykłą lekkością, a po złożeniu bez trudu mieścił się w kieszeni koszuli. Składana konstrukcja chroniła klawiaturę i ekran przed zarysowaniami, a także pozwalała zakończyć połączenie jednym ruchem – poprzez zatrzaśnięcie klapki.

Telefony z klapką cieszyły się ogromną popularnością także w latach dwutysięcznych. Cieniutka Motorola RAZR V3 z 2004 roku sprzedała się w liczbie znacznie przekraczającej 100 milionów egzemplarzy. Z czasem rynek zdominowały smartfony z ekranami dotykowymi, jednak ten pomysł powrócił we współczesnych składanych telefonach z elastycznym, zginanym na pół ekranem.