Przejdź do treści
Labugen

Czarownica z wielkim kociołkiem i miotłą

Postać z baśniowych opowieści stoi przy głębokim naczyniu do gotowania mikstur, trzymając drewnianą łyżkę oraz tradycyjną miotłę.

Uśmiechnięta czarownica w spiczastym kapeluszu stoi przy wielkim kociołku z miotłą w dłoni, oferując duże pola do kolorowania.
Czarownica z wielkim kociołkiem i miotłą
Drukuj Pobierz PNG

Format A4 (pionowo), czarne kontury na białym tle · do użytku domowego i szkolnego

Reklama

Wszystkie kolorowanki: Halloween

Więcej z tej kategorii

Podobne kolorowanki: Halloween

Następny krok

Co jeszcze wydrukować? Za darmo, bez konta

Czarownica przy wielkim kociołku z miotłą

Uśmiechnięta postać w długiej sukni nosi na głowie spiczasty kapelusz. Stoi bezpośrednio przy obszernym naczyniu i miesza jego zawartość dużą drewnianą łyżką, a w drugiej dłoni trzyma opartą o ziemię miotłę.

Ciekawostki o naczyniach żeliwnych i miotłach

Żeliwne kociołki były w dawnych wiekach podstawowym wyposażeniem wiejskich kuchni, ponieważ można je było bezpiecznie zawieszać bezpośrednio nad paleniskiem. Miotły wykonywano z witek brzozowych powiązanych sznurkiem wokół gładkiego kija z drewna leszczynowego. W dawnych podaniach i legendach przypisywano im właściwości magiczne ze względu na powiązanie z dawnymi wiejskimi tradycjami.

Prawdziwe kolory czarownicy i jej rekwizytów

  • Kapelusz i suknia: w baśniowych ilustracjach mają najczęściej barwę czarną, granatową lub głębokiego fioletu
  • Kociołek żeliwny: przybiera odcienie matowej szarości, grafitu lub czerni
  • Miotła brzozowa: drewniany trzonek jest jasnoorzechowy, a wiotkie witki mają barwę suchej słomy
  • Łyżka drewniana: wykonana z surowego drewna ma odcień jasnego beżu
Pytania i odpowiedzi

Pytania i odpowiedzi o baśniowych postaciach

Z jakiego materiału wyrabiano kiedyś wielkie kociołki?
Najczęściej odlewano je z płynnego żeliwa, co zapewniało im grubą strukturę i dużą odporność na ogień. Niektóre ozdobne egzemplarze tworzono również z miedzi.
Jak dawniej robiono tradycyjne miotły?
Gałązki brzozy ścinano wczesną wiosną, suszono, a następnie ściśle wiązano wokół dłuższego kija z twardego drewna. Takie narzędzie służyło do sprzątania gospodarstwa.
Dlaczego łyżka do mieszania w kociołku była z drewna?
Drewno słabo przewodzi ciepło, dzięki czemu długa łyżka nie nagrzewała się zbyt szybko i pozwalała na bezpieczne mieszanie potraw nad ogniem.
Reklama