Przejdź do treści
Labugen

Bałwan przy stacji naprawy bryczek

Uśmiechnięty bałwan trzymający klucz francuski i drewniane koło stoi obok konnej bryczki oraz zimowych sań na zaśnieżonym dziedzińcu.

Kolorowanka bałwana stojącego przy zabytkowej bryczce na zaśnieżonym dziedzińcu.
Bałwan przy stacji naprawy bryczek
Drukuj Pobierz PNG

Format A4 (poziomo), czarne kontury na białym tle · do użytku domowego i szkolnego

Reklama

Wszystkie kolorowanki: Bałwany

Więcej z tej kategorii

Podobne kolorowanki: Bałwany

Następny krok

Co jeszcze wydrukować? Za darmo, bez konta

Zimowy dziedziniec warsztatu naprawy powozów

Wesoły bałwan trzyma ciężkie koło od bryczki oraz metalowy klucz na pokrytym śniegiem podwórzu warsztatowym. Tuż obok czekają klasyczna bryczka konna i zimowe sanie, przygotowane pod budynkiem do przeglądu i naprawy w mroźnym sezonie.

Pojazdy konne i dawny transport zimowy

Zanim nastała era pojazdów silnikowych, kołodzieje dbali o solidne drewniane koła z żelaznymi obręczami, które musiały wytrzymać jazdę po wyboistych traktach i brukowanych ulicach. Gdy spadał gruby śnieg, wozy na kołach zastępowano saniami z gładkimi metalowymi płozami, które bez trudu ślizgały się po ubitym białym puchu. Prace naprawcze wymagały wtedy użycia ciężkich, specjalistycznych kluczy do dokręcania śrub osi oraz mocowania żelaznych okuć w drewnianych ramach powozów.

Kolory zabytkowych pojazdów i narzędzi

  • Nadwozie bryczki: ciemny granat, głęboki burgund lub błyszcząca czerń
  • Drewniane koło od bryczki: naturalne dębowe szprychy z ciemną żelazną obręczą zewnętrzną
  • Klucz naprawczy: matowy szary odcień żeliwa lub kutej stali
  • Zimowe sanie: intensywna karminowa czerwień ze srebrzystymi, lśniącymi płozami
  • Bałwan: czysta biel śniegu z węglowymi oczkami i pomarańczowym marchewkowym nosem
Pytania i odpowiedzi

Pytania i odpowiedzi

Dlaczego zimą chętniej wybierano sanie zamiast wozów na kołach?
Płozy sań równomiernie rozkładają ciężar na śniegu, dzięki czemu konie mogą ciągnąć ładunek po zamarzniętych drogach ze znacznie mniejszym wysiłkiem niż przy wąskich kołach.
Jak budowano drewniane koła do bryczek, by były tak wytrzymałe?
Kołodzieje osadzali drewniane szprychy w centralnej piaście, po czym nakładali rozgrzaną do czerwoności żelazną obręcz, która stygnąc, kurczyła się i mocno ściskała całą konstrukcję.
Jakich zabiegów konserwacyjnych wymagały dawne bryczki konne?
W powozach regularnie smarowano żelazne osie, sprawdzano ułożenie drewnianych szprych oraz dokręcano poluzowane śruby konstrukcyjne za pomocą masywnych kluczy ręcznych.
Reklama