Przejdź do treści
Labugen

Goblin z dużymi uszami i szerokim uśmiechem

Stojący goblin o wielkich uszach, szerokim uśmiechu i prostym stroju przedstawia legendarną postać znaną z europejskiego folkloru.

Przyjazny goblin z wielkimi uszami i szerokim uśmiechem.
Goblin z dużymi uszami i szerokim uśmiechem
Drukuj Pobierz PNG

Format A4 (pionowo), czarne kontury na białym tle · do użytku domowego i szkolnego

Reklama

Wszystkie kolorowanki: Jesień

Więcej z tej kategorii

Podobne kolorowanki: Jesień

Następny krok

Co jeszcze wydrukować? Za darmo, bez konta

Przyjazny stojący goblin z wielkimi uszami

Gobliny to mityczne istoty wywodzące się ze średniowiecznych europejskich podań ludowych i baśni. Ta postać stoi spokojnie w skromnym, pozbawionym ozdób stroju, prezentując duże uszy i szeroki uśmiech. Dawne opowieści często przedstawiają gobliny jako małych, psotnych mieszkańców lasów, którzy strzegą ukrytych skarbów lub zamieszkują wydrążone pnie drzew.

Początki legend o goblinach w folklorze europejskim

Wyobrażenie goblina zyskało popularność w średniowieczu w tradycji francuskiej, brytyjskiej i germańskiej. Dawne wierzenia opisywały je jako duszki domowe lub górskie skrzaty, które płatały drobne figle w gospodarstwach i na wsiach. Na przestrzeni wieków tradycja literacka przekształciła gobliny z budzących lęk nocnych zjaw w humorystyczne, ekscentryczne postacie znane ze współczesnych powieści fantasy i zbiorów folkloru.

Tradycyjne barwy legendarnych goblinów

  • Odcień skóry: mszysta zieleń, ziemisty brąz lub blada oliwka
  • Prosty strój: beż naturalnego lnu, ciepły brąz lub stonowana szarość
  • Oczy: bursztynowy żółty, ciemny brąz lub leśna zieleń
  • Wnętrze uszu: delikatny róż lub przybrudzony róż
Pytania i odpowiedzi

Pytania i odpowiedzi

Skąd pierwotnie pochodzi słowo goblin?
Słowo to wywodzi się ze starofrancuskiego terminu gobelin, który łączono ze średniowiecznymi opowieściami o duchach żyjących głęboko pod ziemią.
Czy w podaniach ludowych gobliny zawsze były czarnymi charakterami?
Nie, choć wczesny folklor opisywał je jako nieprzewidywalnych psotników, wiele tradycyjnych baśni przedstawiało je jako pomocne duszki domowe, o ile traktowano je z szacunkiem.
Dlaczego gobliny są tradycyjnie rysowane z dużymi uszami?
W dawnych ilustracjach podkreślano duże uszy, aby zilustrować ich wyostrzony słuch, niezbędny podczas przemierzania podziemnych jaskiń i zacienionych lasów.
Reklama