Przejdź do treści
Labugen

Ul słomiany na koniczynowej łące

Tradycyjny słomiany ul kószka stoi wśród kwitnącej koniczyny nieopodal drewnianych zabudowań czynnej pasieki.

Słomiany ul obok stołka i wiadra na koniczynowej łące przy pasiece.
Ul słomiany na koniczynowej łące
Drukuj Pobierz PNG

Format A4 (pionowo), czarne kontury na białym tle · do użytku domowego i szkolnego

Reklama

Wszystkie kolorowanki: Kwiatowe łąki

Więcej z tej kategorii

Podobne kolorowanki: Kwiatowe łąki

Następny krok

Co jeszcze wydrukować? Za darmo, bez konta

Tradycyjny słomiany ul na koniczynowej łące

Duża, pleciona ze słomy kószka spoczywa na trawiastej łące pełnej kwiatów koniczyny. Tuż obok stoją niewielki drewniany stołek oraz wiadro, z których pszczelarz korzysta podczas codziennych prac w pasiece. W tle widać budynki pasieki i niski płot ochronny, które dopełniają ten sielski krajobraz, gdzie pszczoły miodne niestrudzenie zbierają nektar.

Ciekawostki o ulach i koniczynie

Koniczyna biała należy do najbardziej wartościowych roślin pożytkowych dla pszczół miodnych, ponieważ jej kwiaty wytwarzają obfite ilości nektaru o wysokiej zawartości cukru. Zanim upowszechniły się nowoczesne drewniane ule ramkowe, pszczelarze hodowali rodziny pszczele w kopulastych konstrukcjach ze słomy, zwanych kózkami. Pszczoły miodne odwiedzają każdego dnia tysiące pojedynczych kwiatów koniczyny, aby zgromadzić zapasy pokarmu dla całego ula.

Naturalne barwy pasieki

  • Słomiany ul: Złocistożółty lub jasnobeżowy
  • Kwiaty koniczyny: Delikatny róż, biel lub jasny fiolet
  • Liście koniczyny: Głęboka, szmaragdowa zieleń
  • Stołek i wiadro pszczelarza: Naturalne brązowe drewno lub ocynkowany, szary metal
  • Zabudowania pasieki: Surowe drewno lub klasyczna biel
Pytania i odpowiedzi

Najczęściej zadawane pytania o ule

Dlaczego pszczelarze chętnie sieją koniczynę w pobliżu swoich pasiek?
Koniczyna obficie nektaruje, dając surowiec na jasny, delikatny w smaku miód. Gęste pole koniczyny tuż obok uli zapewnia pszczołom obfite i pewne źródło pożywienia przez całe lato.
W jaki sposób słomiane kószki chroniły pszczoły przed chłodem?
Grube zwoje ciasno splecionej słomy stanowiły doskonałą naturalną izolację przed mroźnym wiatrem i deszczem. Miodobranie wymagało jednak niszczenia plastrów, dlatego z czasem zastąpiono je nowoczesnymi ulami z ruchomymi ramkami.
Reklama