Przejdź do treści
Labugen

Planetoida z wielkim kraterem

Niewielkie ciało niebieskie krąży w przestrzeni kosmicznej, ukazując pojedynczą, dominującą kotlinę uderzeniową oraz rozległe równiny.

Mała kulista planetoida z jednym wielkim kraterem i szerokimi równinami.
Planetoida z wielkim kraterem
Drukuj Pobierz PNG

Format A4 (pionowo), czarne kontury na białym tle · do użytku domowego i szkolnego

Reklama

Wszystkie kolorowanki: Planety i Układ Słoneczny

Więcej z tej kategorii

Podobne kolorowanki: Planety i Układ Słoneczny

Następny krok

Co jeszcze wydrukować? Za darmo, bez konta

Okrągła planetoida z dominującym kraterem

Ten obiekt przedstawia małą, zaokrągloną planetoidę dryfującą w kosmosie. Na powierzchni ciała niebieskiego wyróżnia się potężny krater uderzeniowy dominujący w jego krajobrazie, otoczony rozległymi, gładkimi równinami rozciągającymi się na pozostałym obszarze.

Dynamika powstawania kraterów na planetoidach

Kratery uderzeniowe na małych kosmicznych skałach powstają, gdy mniejsze okruchy zderzają się z nimi z zawrotną prędkością tysięcy kilometrów na godzinę. Ze względu na bardzo słabą grawitację małych planetoid znaczna część odłamków wyrzuconych podczas kolizji ucieka w przestrzeń kosmiczną, zamiast opadać z powrotem. W ciągu miliardów lat pojedyncze potężne zderzenie potrafi całkowicie przekształcić taki mały świat, nie doprowadzając do jego zniszczenia.

Naturalne barwy usianej kraterami planetoidy

  • Główne równiny powierzchni: jasny popielaty, pyłowy grafit lub stonowany brązowawy kamień
  • Dno wielkiego krateru: ciemny cień szarości lub głęboka węglowa czerń
  • Wewnętrzna ściana krawędzi: jasna łupkowa szarość lub bladosrebrzysty odcień
Pytania i odpowiedzi

Najczęściej zadawane pytania o małych planetoidach

Dlaczego niektóre planetoidy są okrągłe, a inne mają nieregularne kształty?
Duże ciała niebieskie mają wystarczająco silną grawitację, aby uformować się w okrągłe kule, podczas gdy małe planetoidy cechuje słabe przyciąganie, co pozwala im zachować nieregularne, bryłowate kształty, o ile nie zostały wygładzone przez zderzenia.
Jak głęboki może być wielki krater na planetoidzie?
Duży krater uderzeniowy może sięgać nawet kilku kilometrów w głąb skorupy planetoidy, niekiedy przebijając się przez zewnętrzne warstwy pyłu aż do litej skały pod spodem.
Co dzieje się z pyłem wewnątrz krateru planetoidy?
Z biegiem czasu drobny pył skalny zwany regolitem osiada na dnie kraterów, tworząc gładkie podłoże otoczone wyniesionymi, skalistymi krawędziami.
Reklama