Przejdź do treści
Labugen

Pterodaktyl nad głębokim wąwozem skał

Pterodaktyl szybuje nad prehistorycznym wąwozem otoczonym stromymi skalnymi urwiskami.

Pterodaktyl szybujący nad prehistorycznym canyonem i skałami.
Pterodaktyl nad głębokim wąwozem skał
Drukuj Pobierz PNG

Format A4 (poziomo), czarne kontury na białym tle · do użytku domowego i szkolnego

Reklama

Wszystkie kolorowanki: Kolorowanki dla dzieci

Więcej z tej kategorii

Podobne kolorowanki: Kolorowanki dla dzieci

Następny krok

Co jeszcze wydrukować? Za darmo, bez konta

Pterodaktyl szybujący nad skalnym wąwozem

Scena przedstawia latającego gada unoszącego się nad rozległym wąwozem. Poniżej widać strome urwiska i skaliste dno. Taki krajobraz pokazuje otoczenie, nad którym latające gady mogły szybować w erze mezozoicznej.

Jak latały dawne pterozaury?

Pterodaktyle i spokrewnione z nimi pterozaury były pierwszymi znanymi kręgowcami, u których wykształciła się zdolność do aktywnego lotu. Miały lekkie, puste w środku kości oraz rozległe błony skrzydeł podtrzymywane przez wydłużony czwarty palec. Korzystały z unoszących się prądów ciepłego powietrza, by bez wysiłku szybować nad głębokimi wąwozami i nadmorskimi klifami.

Naturalne odcienie pterozaurów i skał wąwozu

  • Błona skrzydeł pterodaktyla: jasny brąz przypominający skórę, stonowany brąz lub ciemne bordo.
  • Grzebień i skóra tułowia: oliwkowa zieleń, łupkowa szarość lub rudawe barwy ziemi.
  • Skalne ściany wąwozu: terakotowa czerwień, przygaszony pomarańcz oraz beżowobrązowe odcienie warstw piaskowca.
  • Cienie na dnie wąwozu: głęboka szarość z fioletem i ciemne, węglowe odcienie skał.
  • Prehistoryczne niebo: blady błękit, przygaszona złocista żółć lub pomarańcz zmierzchu.
Pytania i odpowiedzi

Pytania o latające pterozaury

Czy pterodaktyl był dinozaurem?
Nie. Pterodaktyle były latającymi gadami należącymi do rzędu pterozaurów, czyli Pterosauria. Żyły obok dinozaurów, ale stanowiły odrębną grupę ewolucyjną.
Czym żywiły się pterodaktyle latające w pobliżu wąwozów?
Większość gatunków jadła małe ryby, owady, jaszczurki i niewielkie ssaki. Długimi, uzębionymi szczękami chwytały zdobycz w płytkiej wodzie lub na skalnych półkach.
Jaką rozpiętość skrzydeł miał typowy pterodaktyl?
Rozpiętość skrzydeł bardzo różniła się zależnie od gatunku. U mniejszych gadów, wielkością przypominających ptaki, wynosiła około 0,91 m, a u olbrzymich gatunków przekraczała 9,14 m.
Reklama