Brachiozaur przy wysokim drzewie

Brachiozaur przemierzał dawne równiny zalewowe i lasy, wśród wysokich drzew, olbrzymich paproci i łagodnych wzgórz. Ten potężny roślinożerca wspierał się na mocnych nogach przypominających kolumny. Długa, uniesiona skośnie szyja pozwalała mu sięgać do koron drzew, poza zasięg mniejszych dinozaurów roślinożernych. W mezozoicznym krajobrazie występowały gęste lasy iglaste, olbrzymie skrzypy i szerokie doliny rzeczne.

Niezwykła budowa ciała brachiozaura

W przeciwieństwie do większości pozostałych zauropodów brachiozaur miał przednie kończyny dłuższe od tylnych. Jego grzbiet wyraźnie wznosił się więc ku przodowi, podobnie jak u dzisiejszych żyraf. Paleontolodzy szacują, że dorosły osobnik mógł ważyć ponad 40 000 kg i osiągać wysokość przekraczającą 12,2 m. Wysoko położone otwory nosowe, znajdujące się na szczycie czaszki, uważano dawniej za rodzaj rurki do oddychania podczas zanurzenia. Obecnie naukowcy sądzą, że mieściły się tam wrażliwe przewody nosowe.