Przejdź do treści
Labugen

Dsungaripterus na krawędzi piaskowcowego jaru

Masywnie zbudowany Dsungaripterus stoi na skalnej półce w surowym piaskowcowym jarze, obok dużej muszli ślimaka.

Dsungaripterus z podgiętym dzióbkiem stoi na skałce obok dużej muszli ślimaka.
Dsungaripterus na krawędzi piaskowcowego jaru
Drukuj Pobierz PNG

Format A4 (pionowo), czarne kontury na białym tle · do użytku domowego i szkolnego

Reklama

Wszystkie kolorowanki: Gady latające i morskie

Więcej z tej kategorii

Podobne kolorowanki: Gady latające i morskie

Następny krok

Co jeszcze wydrukować? Za darmo, bez konta

Dsungaripterus w piaskowcowym jarze

Dsungaripterusa otaczają skały i fragmenty muszli. W odróżnieniu od wielu pterozaurów związanych ze środowiskiem morskim żył on w głębi lądu, w kotlinach jeziornych i rzecznych jarach wyżłobionych w piaskowcu.

Dziób i zęby do rozłupywania muszli

Dsungaripterus miał masywną czaszkę oraz spiczasty, lekko podgięty ku górze koniec dzioba pozbawiony zębów. Taki dziób świetnie nadawał się do podważania muszli ślimaków przyczepionych do skał. Dalej w szczękach znajdowały się płaskie, guzkowate zęby służące do kruszenia twardych muszli mięczaków i pancerzy skorupiaków. Silne mięśnie szczęk oraz wzmocnione kości pozwalały rozłupywać wytrzymałe muszle słodkowodnych ślimaków spotykanych na skalistym dnie jarów.

Kolory Dsungaripterusa i piaskowca

  • Podgięty koniec dzioba: keratynową osłonę można pokolorować na blady, rogowożółty odcień lub matowy kolor kości słoniowej.
  • Grzebień i głowa: do skóry pasują ziemiste odcienie czerwonobrązowe albo ciemna, łupkowa szarość.
  • Skórzaste skrzydła: przygaszony beż lub stonowany brąz pozwolą im wtopić się w otoczenie suchych piaskowcowych skał.
  • Skały piaskowcowego jaru: warstwy minerałów można zaznaczyć pomarańczem, beżem i czerwonawym brązem.
Pytania i odpowiedzi

Pytania o Dsungaripterusa

Jak Dsungaripterus radził sobie z ciężkimi muszlami ślimaków?
Bezzębnym końcem dzioba zbierał muszle ze skał, a następnie przesuwał je w głąb pyska. Tam płaskie tylne zęby kruszyły twardą osłonę.
Czy Dsungaripterus żył nad otwartym oceanem?
Nie. Skamieniałości wskazują, że zamieszkiwał śródlądowe systemy jezior i rzeczne jary, z dala od oceanicznych plaż.
Czym kości Dsungaripterusa różniły się od kości innych pterozaurów?
Kości jego nóg i skrzydeł miały wyjątkowo grube ściany zewnętrzne. Dzięki temu podtrzymywały krępą sylwetkę i wytrzymywały uderzenia podczas poruszania się po skalistym terenie.
Reklama