Przejdź do treści
Labugen

Gallimim biegnie po trawie

Smukły dinozaur przemierza otwarty teren wielkimi krokami, utrzymując równowagę za pomocą poziomego ogona.

Smukły gallimim biegnie bokiem nad prostą kępką trawy.
Gallimim biegnie po trawie
Drukuj Pobierz PNG

Format A4 (poziomo), czarne kontury na białym tle · do użytku domowego i szkolnego

Reklama

Wszystkie kolorowanki: Dinozaury roślinożerne

Więcej z tej kategorii

Podobne kolorowanki: Dinozaury roślinożerne

Następny krok

Co jeszcze wydrukować? Za darmo, bez konta

Gallimim mknący po otwartej przestrzeni

Gallimim był lekko zbudowanym dinozaurem przystosowanym do rozwijania dużych prędkości na dawnych równinach. Smukłe kończyny oraz wyprostowany poziomo ogon pozwalały mu błyskawicznie manewrować między kępami traw i na otwartej przestrzeni w poszukiwaniu pożywienia.

Szybkość i przystosowanie strusiego dinozaura

Z powodu pustych w środku kości i proporcji długich kończyn gallimim bardzo przypominał współczesne nieloty, zwłaszcza strusie. Zwinny bieg po równinach porośniętych wczesnymi roślinami kwiatowymi i pierwotnymi trawami ułatwiał mu ucieczkę przed większymi drapieżnikami. Paleontolodzy oceniają, że to stworzenie należało do najszybszych dinozaurów swojej epoki, a ogon służył mu do zachowania równowagi przy gwałtownych, ostrych skrętach.

Naturalne barwy gallimima

  • Ciało gallimima: piaskowy beż lub jasny szarożółty
  • Smukłe nogi i stopy: ciemny brąz lub grafitowy szary
  • Poziomy ogon: blada ochra z subtelnymi pręgami
  • Otwarta przestrzeń z trawą: soczysta zieleń i słomkowy żółty
Pytania i odpowiedzi

Pytania i odpowiedzi

Jak szybko w rzeczywistości potrafił biegać gallimim?
Naukowcy szacują, że gallimim mógł osiągać prędkość do 56 kilometrów na godzinę. Długie kości kończyn i lekki szkielet zapewniały mu niezwykłą zwinność na otwartym terenie.
Czy gallimim żywił się trawą jak współczesne zwierzęta?
W ówczesnym środowisku występowały wczesne rośliny trawiaste, jednak gallimim zjadał również drobne bezkręgowce, nasiona roślin i korzenie. Jego bezzębny dziób świetnie nadawał się do chwytania rozmaitego drobnego pokarmu.
Dlaczego podczas biegu trzymał ogon poziomo?
Sztywny, poziomy ogon stanowił przeciwwagę dla przedniej części ciała. Taka budowa zapewniała dinozaurowi stabilność w czasie sprintu z dużą prędkością po płaskim terenie.
Reklama