Przejdź do treści
Labugen

Deinocheir nad trzcinowym stawem

Spokojny deinocheir odpoczywa nad cichym rozlewiskiem w otoczeniu pływających lilii wodnych i zebranych nadrzecznych trzcin.

Przyjazny deinocheir z koszem trzcin nad spokojnym stawem pełnym dużych lilii wodnych.
Deinocheir nad trzcinowym stawem
Drukuj Pobierz PNG

Format A4 (pionowo), czarne kontury na białym tle · do użytku domowego i szkolnego

Reklama

Wszystkie kolorowanki: Dinozaury roślinożerne

Więcej z tej kategorii

Podobne kolorowanki: Dinozaury roślinożerne

Następny krok

Co jeszcze wydrukować? Za darmo, bez konta

Prehistoryczne mokradła jako siedlisko deinocheira

Łagodny deinocheir wypoczywa przy spokojnym stawie na mokradłach obok kosza napełnionego zerwanymi trzcinami. Szerokie liście lilii wodnych unoszą się na tafli wody, oddając kojącą atmosferę pradawnych dorzeczy.

Niezwykłe cechy deinocheira

Deinocheir był osobliwym, olbrzymim ornitomimozaurem zamieszkującym Azję w okresie późnej kredy. Jego nazwa oznacza „straszną rękę”, ponieważ badacze najpierw odnaleźli potężne kości przednich kończyn zakończone ostrymi, zakrzywionymi pazurami. Mimo groźnie wyglądających ramion skamieniałości wskazują, że był roślinożercą lub wszystkożercą, który połykał niewielkie kamyki zwane gastrolitami, by rozcierać w żołądku twarde rośliny wodne.

Barwy prehistorycznych mokradeł i dinozaurów

  • Skóra deinocheira: Ziemista oliwkowa zieleń, piaskowy beż lub przygaszony łupkowy brąz
  • Dziób i końce pazurów deinocheira: Ciemny grafitowy szary, rogowy brąz lub wyblakły beż
  • Kosz z trzcinami: Słomkowa żółć plecionki, brąz wysuszonych trzcin lub złocisty beż
  • Duże liście lilii wodnych: Głęboka szmaragdowa zieleń, nefrytowa zieleń lub zieleń mchu
  • Kwiaty lilii wodnych: Czysta biel, delikatny pastelowy róż lub jasna żółć
Pytania i odpowiedzi

Pytania i odpowiedzi o deinocheirze

Jakim dinozaurem był deinocheir?
Deinocheir był gigantycznym dinozaurem przypominającym strusia, który osiągał ponad 9 metrów długości. Posiadał bezzębny dziób podobny do kaczego, żaglowaty garb na grzbiecie oraz potężne ramiona zwieńczone wielkimi pazurami.
Co jadł deinocheir w swoim podmokłym środowisku?
Skamieniała zawartość żołądka wskazuje, że deinocheir żywił się miękkimi roślinami wodnymi, wodorostami, a okazjonalnie także drobnymi rybami wyławianymi z płytkich cieków wodnych i jezior.
W jaki sposób paleontolodzy odtworzyli wygląd deinocheira?
Przez całe dziesięciolecia naukowcy znali jedynie potężne skamieniałe kości jego ramion. Dopiero kompletne szkielety odkryte później w Mongolii ujawniły jego nietypową głowę z kaczym dziobem, garbaty grzbiet oraz szerokie stopy przystosowane do stąpania po grząskim błocie.
Reklama