Połącz kropki: dynia z 14 kropkami dla zerówki

Czternaście kropek, pełny obrys dyni i brak linii pomocniczej: ta jesienna karta pracy powstała dla dzieci w wieku 5–6 lat, które liczą powyżej dziesięciu, a na drugiej stronie zawiera rozwiązanie.

Drukuj z przeglądarki Zmień parametry

2 strony A4 · do użytku domowego i szkolnego

Wszystkie materiały: Łączenie kropek

Połącz kropki: dynia

Jak korzystać z karty

Zacznij od dużej kropki 1 na czubku ogonka i poprowadź linię w dół do kropki 2.
Kropki od 3 do 7 tworzą łuk po prawej stronie, a kropka 8 to wcięcie na środku spodu dyni.
Kropki od 9 do 13 prowadzą w górę lewego boku, a 14 wyznacza lewą podstawę ogonka.
Połącz kropkę 14 z 1, a następnie porównaj rysunek z czerwonym konturem na drugiej stronie.

Czego uczy ta karta

Czternaście kropek na owalnym kształcie oznacza krótkie odcinki o nieznacznie zmieniającym się kącie, co stanowi znakomite ćwiczenie płynnych, kontrolowanych łuków przydatnych przy pisaniu cyfr 6, 8 i 9. Liczenie od 11 do 14 po lewej stronie wprowadza liczby nastoletnie, które pięcio- i sześciolatki często odczytują mniej pewnie niż zakres od 1 do 10. Karta z rozwiązaniem pozwala dziecku samodzielnie skontrolować poprawność przed kolorowaniem.

Inny wariant zabawy

Stwórzcie dyniowe pole: dziecko rysuje obok dużej dyni dwie mniejsze odręcznie, łączy je wijącym się pędem i dorysowuje liście. Przeliczcie wszystkie dynie, a potem narysujcie na każdej inną minkę: wesołą, zaspaną i zaskoczoną.

Pytania i odpowiedzi

Pytania rodziców

Czym różni się ta karta od wersji z rysowaniem po śladzie dla czterolatków?

Tamta karta ma uproszczony kontur z dziesięciu kropek oraz przerywany ślad pomocniczy, ta zaś zawiera pełny zarys z czternastu punktów, wymaga samodzielnego łączenia i posiada stronę z rozwiązaniem.

Dlaczego ogonek dyni wygląda jak wąski szpic?

Kropki 2 i 14 stanowią podstawę ogonka po obu stronach, a kropka 1 to jego wierzchołek, więc ogonek powstaje z dwóch krótkich, skośnych kresek.

Moje dziecko czyta 13 jako 31. Czy to normalne?

To bardzo częste: w słowie „trzynaście” najpierw słychać trzy. Warto zwrócić uwagę, że jedynkę piszemy jako pierwszą, i poćwiczyć wspólne odczytywanie liczb z tego zakresu.