Przejdź do treści
Labugen

Dwa małe labirynty dla dzieci 4–5 lat — zestaw 255044

Maluchy zazwyczaj od razu chwytają za ołówek na widok labiryntu, a te dwie małe plansze to świetna okazja, by pokazać 4- lub 5-latkowi, że wcześniejsze spojrzenie na drogę oszczędza wycierania gumką.

    1 strona A4 · do użytku domowego i szkolnego

    Wszystkie materiały: Labirynty

    Labirynt: mały (4-5 lat)

    LabugenLabugen do pokolorowania

    Jak korzystać z tej karty

    • Poproś dziecko, aby palcem wskazało każdy korytarz kończący się ścianą, zanim ołówek w ogóle dotknie papieru.
    • Zaznaczcie te ślepe zaułki małym krzyżykiem, a potem narysujcie trasę przez pierwszy labirynt 8×6.
    • Przy drugim labiryncie sprawdź, czy dziecko potrafi samodzielnie znaleźć i oznaczyć krzyżykami ślepe drogi przed rozpoczęciem rysowania.

    Czego uczy ta karta

    Każda mała siatka liczy 48 pól, ma jedną ścieżkę do wyjścia i niewiele ślepych zaułków, co idealnie sprawdza się podczas pierwszej nauki planowania trasy wzrokiem. Dzieci przekonują się, że wcześniejsze rozejrzenie się oszczędza czas, i zaczynają dostrzegać powtarzalne układy, na przykład krótki korytarz zamknięty ścianą. Oznaczanie dróg i prowadzenie linii doskonalą przy tym precyzję ruchów dłoni.

    Pomysł na zabawę

    Zamieńcie krzyżyki w znaki zakazu wjazdu: niech dziecko narysuje w każdym ślepym zaułku miniaturową barierkę, taką jak przy robotach drogowych. Gdy wszystkie zamknięte drogi zostaną oznaczone, jedyną otwartą trasą pozostanie droga do wyjścia, po której maluch poprowadzi swój ołówek niczym małe auto.

    Pytania i odpowiedzi

    Pytania rodziców

    Czy planowanie drogi wzrokiem nie jest zbyt trudne dla przedszkolaka?
    Nie na małym labiryncie 8×6: z małą podpowiedzią 4- i 5-latki bez problemu dostrzegają krótkie ślepe zaułki, zanim wjadą w nie ołówkiem.
    Dlaczego na karcie znajdują się dwa labirynty?
    Pierwszy rozwiązujecie wspólnie, a przy drugim dziecko ma okazję samodzielnie wypróbować nowo poznany nawyk.
    Czy poprawiać dziecko, jeśli wjedzie w ślepą uliczkę?
    Pozwól mu to zauważyć samemu, a potem zapytaj, co mogło dostrzec wcześniej – samodzielne odkrycie błędu to kluczowy element nauki.
    Reklama